Inspiratie, persoonlijke groei en geluk

100% Zelfvoorzienend

Ik woon met mijn vrouw en kind off the grid in een pittoresk boerderijtje op een berg in Catalonië. Onze homesteadligt aan een beek in een sprookjesachtig food forest midden in de natuur. We hebben een uitgestrekte Permcultuur tuin met vele soorten groenten, kruiden, aromatische planten, bloemen, bijen, … en met een boomgaard waarvan we het jaar rond vers fruit plukken. Naast 2 honden en 5 poezen, scharrelen er kippen en grazen er schapen. Kraanwater komt uit de beek, drinkwater uit een nabijgelegen bron, stroom door middel van zonnepanelen en we stoken de kachel met natuurlijk gestorven bomen van eigen terrein. 

Zie je het voor je? Een eigen paradijs onder de zon, in een oude boerderij, tiny house of een yurt, alle ruimte en vrijheid, in harmonie met de natuur, je eigen voedsel verbouwen, helemaal zelfvoorzienend; 100% zelfvoorzienend!

Voor wie nu denkt; JA! Wow! Wat een droom, 100% zelfvoorzienend.

Wel, dit is je wekker: 100% zelfvoorzienend is een utopie.  

Zelfvoorzienend luchtkasteel

Met de dagdroom van zelfvoorzienendheid is op zich niets mis, sterker nog, om te verduurzamen moet je iets voor ogen hebben en waarom niet het hoogst haalbare?! 

15 jaar geleden ging ikzelf op pad om een zelfvoorzienend luchtkasteel te funderen. Wwoofend de wereld rond, via allerhande plekken, projecten en cursussen, en immer lerend van andermans en eigen ervaring. Uiteindelijk heb ik mijn luchtkasteel kunnen verankeren op de eerder beschreven plek, hoofdzakelijk door te blijven dromen. Dus blijf met alle liefde dromen! Het is the way to go. Maar wees geen slaapkop; 100% zelfvoorzienend is een utopie.

Diep geworteld ideaal

Zelfvoorzienendheid als ideaal lijkt cultureel dusdanig diep geworteld, dat ik dat van de utopie nog wel een keer zal herhalen. Een wekker moet doorzetten, soms tot vervelens toe, anders wordt er weer ingesukkeld. En het ontsukkelen is nou net de bedoeling van dit verhaal. Letterlijker dan figuurlijk. 

Ik zie de utopie nog het meest verkondigd op de ‘duurzame’ forums en facebook-groepen. “We zijn op zoek naar een stuk grond in Portugal om met onze twee kinderen in een tiny house helemaal zelfvoorzienend te gaan wonen”. Details variëren, maar de strekking is uniform. 
Daarnaast krijg ik zelf ook dikwijls de vraag of we dan ook helemaal zelfvoorzienend zijn. Bij bezoek uit Nederland is dat eerder regel dan uitzondering. En hoewel het me al lang niet meer verbaast, blijft de vraag me verrassen. Wat bedoelen mensen toch met zelfvoorzienend? Wat willen ze precies weten?

Ik zie “zelfvoorzienend” zowel online als offline vooral als een signaal dat iemand vooralsnog droomt over off the grid leven en het verbouwen van eigen voedsel.

Verduurzaming in plaats van zelfvoorziening

Denk er eens over na, over zelfvoorzienend zijn. Zelf zelfvoorzienend zijn. Hoe en wat en waar? En waarom? Zet er af en toe eens een boom over op.

Hoe vroeger dan later men inziet dat het ideaal om volledig in eigen behoefte te willen voorzien van de zotten is. Hoe eerder we ons kunnen richten op een ideaal dat wel haalbaar is, namelijk: meer duurzaamheid op lokale, regionale en planetaire schaal. Dit begint bij het besef: 100% zelfvoorzienendheid is een utopie, verduurzamen is een must! 

Quote van de dag: Verduurzaming is een droom die we elke dag kunnen waarmaken.

Keep on verduurzaming!

Hartelijke groet,

Timo

Sorry, comments are closed for this post.